Kamil Sipowicz

Dziennikarz, historyk filozofii, malarz. Prezes Instytutu Badań DNA.

wywiad:

• Praca w Instytucie Badań DNA z pozoru, nie ma nic wspólnego ze sztuką. Czy Pan, jako artysta znajduje w niej inspiracje do realizacji twórczych?

Genetyka zainspirowała mnie artystycznie i pojawiła się w moich wierszach, które właśnie opublikowałem w tomiku pod tytułem „Świder metafizyczny”. Jest tam wiersz o chromosomach, allelach etc. Jak mówił Stachura: wszystko jest poezją..

• Czy jest Pan zwolennikiem ilustrowania dzieł skierowanych do dojrzałego odbiorcy? Czy według Pana ilustracja wnosi coś nowego, czy odbiera zasadniczą część funkcji słowu pisanemu?

Dobra ilustracja daje literaturze oddech. Niedawno sam zrobiłem collage na okładkę mojej książki o Heideggerze: Zeskanowałem słynny olejny portret Hitlera i zastąpiłem jego głowę połamaną rzeźbą głowy greckiego filozofa Plotyna. Efekt wstrząsający. Tym bardziej, że książka nosi tytuł: Degeneracja i nieautentyczność.

• Czy obrazy/ rysunki Pana autorstwa były kiedykolwiek wykorzystywane jako ilustracje?

Kiedyś moje rysunki ilustrowały tomik Kory „Krakowski spleen”, a ostatnio moje mandale wykorzystało czasopismo poświęcone psychologii.

• Wspólnie z Panią Korą uczestniczą Państwo w wielu przedsięwzięciach artystycznych - wystawach, pokazach, aukcjach. Jak oceniają Państwo współczesną 'młodą' sztukę w Polsce?

Młoda polska sztuka ma ogromną energię i bardzo się w świecie podoba. Kariery Sasnala, Kozyry, Żmijewskiego, Libery mówią same za siebie.

• Książka, która ze względu na oprawę graficzną, ilustracje, wywarła na Panu duże wrażenie (pozytywne lub negatywne) w dzieciństwie?

Sięgając głęboko w dzieciństwo, przypominam sobie wierszyki dla dzieci o miesiącach ilustrowane zdaje się rysunkami Szancera. On oddziała na wiele pokoleń.

Kamil Sipowicz

Dziennikarz, historyk filozofii, malarz. Urodzony 23 lipca 1953 r. Otwock, wolny, syn (Szymon ur.1976). Studia 1974-1979 Akademia Teologii Katolickiej Wydział Filozofii Chrześcijańskiej, mgr 1979, studia doktoranckie na Ludwig Maxilimilian Universitat w Monachium (1980-1982) i Freie Universitat Berlin (1982-1988); dr (1992). Publikacje na tematy muzyczne: miesięcznik Jazz (od 1975 roku), Jazz Forum; tygodnik Razem (od 1984 roku), Magazyn Muzyczny, Tylko Rock, Warsaw Voice .Publikacje filozoficzne w pismach: Philosophia Christianae (1980), Życie i Myśl (1980), ExLibris 1995. Publikacje w Playboyu, Polityce i Maksie. W 1999 redaktor naczelny polskiej edycji miesięcznika MAX. Publikacja wierszy w miesięczniku Twórczość (1983) oraz tomiku tajemnicze dzieje pierwiastków w podziemny wydawnictwie Przedświt (1983), tomik Królowie w kole ognia (miniatura 1989), książka Podwójna linia życia (współautor) (wydawnictwo Piękna i reedycja ISKRY 1997) Twórczość malarska w technikach: akryl, gwasz, ceramika, gobeliny, witraże, grafika komputerowa; wystawy w: Berlinie Zachodnim 1985 Warszawie 1980-2000 Krakowie( 1989), Monachium 1980. Cykle obrazów: Arki Przymierza (1980-88), Bogowie i Archetypy(1988-1999), Totemy (1982-2000) Rzeźby w drewnie i metalu: wystawa - jesień 2003 Genetyka: od 2003 prezes Instytutu Badań DNA (medycyna, kryminalistyka, pokrewieństwo) Filozofia: zagadnienie nieautentyczności (Heidegger, Sartre), ksenologia - filozofia Obcego (Waldenfels, Wajs, Ktristeva).

 

/ tekst & prace: www.kamilsipowicz.pl / wywiad: J. Mazerant, IY 07.2005 /